വെള്ളത്തിനടിയില്‍ 116 ഡ്രോണുകള്‍ ഒരുമിച്ച്: സ്വയംനിയന്ത്രിത സാങ്കേതികവിദ്യയില്‍ ചൈനയുടെ പുതിയ ചുവടുവയ്പ്

വെള്ളത്തിനടിയില്‍ 116 ഡ്രോണുകള്‍ ഒരുമിച്ച്: സ്വയംനിയന്ത്രിത സാങ്കേതികവിദ്യയില്‍ ചൈനയുടെ പുതിയ ചുവടുവയ്പ്


34 മിനിറ്റ് മനുഷ്യ ഇടപെടലില്ലാതെ സഞ്ചാരം; കടല്‍ത്തട്ടിലെ പരിശോധന മുതല്‍ പൈപ്പ്‌ലൈന്‍ നിരീക്ഷണം വരെ പുതിയ സാധ്യതകള്‍

ബീജിങ്: ആകാശത്ത് കൂട്ടമായി പറക്കുന്ന ഡ്രോണുകള്‍ ഇന്ന് അപരിചിതമല്ല. എന്നാല്‍ വെള്ളത്തിനടിയില്‍ നൂറിലധികം ചെറു ഡ്രോണുകള്‍ ഒരേസമയം മനുഷ്യന്റെ നേരിട്ടുള്ള നിയന്ത്രണമില്ലാതെ ഏകോപിതമായി സഞ്ചരിക്കുന്നത് സാങ്കേതികമായി ഏറെ സങ്കീര്‍ണമായ ദൗത്യമാണ്. 116 ചെറു സ്വയംനിയന്ത്രിത അണ്ടര്‍വാട്ടര്‍ ഡ്രോണുകളെ ഒരുമിച്ച് വെള്ളത്തിനടിയില്‍ സഞ്ചരിപ്പിച്ച് ചൈന നടത്തിയ പരീക്ഷണം അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭാവിയിലെ അണ്ടര്‍വാട്ടര്‍ റോബോട്ടിക് സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സാധ്യതകളിലേക്ക് ശ്രദ്ധ തിരിക്കുന്നു.

നോര്‍ത്ത് വെസ്‌റ്റേണ്‍ പോളിടെക്‌നിക്കല്‍ സര്‍വകലാശാലയും ഷിയാന്‍ തിയാന്‍ഹെ മാരിടൈം ടെക്‌നോളജീസും ചേര്‍ന്നാണ് പരീക്ഷണം നടത്തിയത്. TH618 വിഭാഗത്തിലുള്ള 116 മൈക്രോ ഓട്ടോണമസ് അണ്ടര്‍വാട്ടര്‍ വാഹനങ്ങളാണ് ഉപയോഗിച്ചത്. ഓപ്പറേറ്റര്‍മാര്‍ വാഹനങ്ങളെ വെള്ളത്തിലിറക്കിയതിനു ശേഷം നേരിട്ടുള്ള മനുഷ്യനിയന്ത്രണം ഒഴിവാക്കി ഡ്രോണുകളുടെ സ്വയംനിയന്ത്രിത സംവിധാനങ്ങള്‍ പ്രവര്‍ത്തനം ഏറ്റെടുത്തു. നിശ്ചയിച്ച പാതയിലൂടെ ഏകദേശം 1,640 അടി ദൂരത്തില്‍ ഇവ ഏകോപിതമായി സഞ്ചരിച്ചു. 34 മിനിറ്റോളം നീണ്ട പ്രകടനം ഓഗസ്റ്റ് 29ന് ഗിന്നസ് വേള്‍ഡ് റെക്കോര്‍ഡില്‍ ഇടം നേടിയതായി സംഘാടകര്‍ അറിയിച്ചു.

ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട പ്രധാന കാര്യം ഡ്രോണുകളുടെ എണ്ണം മാത്രമല്ല. 116 ഉപകരണങ്ങള്‍ ഒരേ സമയം വെള്ളത്തിനടിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുമ്പോള്‍ അവ പരസ്പരം എങ്ങനെ ഏകോപിപ്പിക്കുന്നു എന്നതാണ് യഥാര്‍ഥ സാങ്കേതിക വെല്ലുവിളി. കരയിലോ ആകാശത്തോ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന ഡ്രോണുകള്‍ക്ക് ലഭിക്കുന്ന ആശയവിനിമയ സൗകര്യങ്ങള്‍ വെള്ളത്തിനടിയില്‍ ലഭ്യമല്ല. റേഡിയോ തരംഗങ്ങള്‍ ജലത്തിനടിയില്‍ ദൂരവ്യാപകമായി കാര്യക്ഷമമായി സഞ്ചരിക്കാത്തതിനാല്‍ അണ്ടര്‍വാട്ടര്‍ ആശയവിനിമയം പ്രത്യേക സാങ്കേതിക വിദ്യ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

ഈ പരിമിതിയാണ് ചൈനീസ് പരീക്ഷണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വര്‍ധിപ്പിക്കുന്നത്. ഓരോ ഡ്രോണിനും സ്വന്തം സെന്‍സറുകളും സ്വയം തീരുമാനമെടുക്കാനുള്ള സംവിധാനങ്ങളുമാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. മുന്‍കൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച പാതയില്‍നിന്ന് ഏതെങ്കിലും ഡ്രോണ്‍ മാറിപ്പോയാല്‍ അതിനെ വീണ്ടും ശരിയായ പാതയിലേക്ക് തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാനുള്ള സംവിധാനവും വാഹനങ്ങളില്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അതായത്, ഓരോ ഉപകരണവും ഒറ്റപ്പെട്ട രീതിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിനേക്കാള്‍ ഒരു കൂട്ടമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള സാങ്കേതിക സമീപനമാണ് പരീക്ഷണത്തില്‍ പ്രകടമായത്.

ഇത് റോബോട്ടിക്‌സിലെ 'സ്വാര്‍ം ഇന്റലിജന്‍സ്' എന്ന ആശയവുമായി അടുത്തുനില്‍ക്കുന്നു. പ്രകൃതിയില്‍ ഉറുമ്പുകള്‍, തേനീച്ചകള്‍, മത്സ്യക്കൂട്ടങ്ങള്‍ തുടങ്ങിയവ കേന്ദ്രനിയന്ത്രണമില്ലാതെ കൂട്ടായ പെരുമാറ്റം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, നിരവധി ചെറിയ റോബോട്ടുകള്‍ പരസ്പര വിവരങ്ങളും പരിസ്ഥിതിയില്‍നിന്നുള്ള ഡാറ്റയും ഉപയോഗിച്ച് ഒരു പൊതുലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നീങ്ങുന്നതാണ് സ്വാര്‍ം റോബോട്ടിക്‌സിന്റെ അടിസ്ഥാന ആശയം. ഒരൊറ്റ വലിയ യന്ത്രത്തെ ആശ്രയിക്കുന്നതിനുപകരം നിരവധി ചെറിയ ഉപകരണങ്ങള്‍ ഉപയോഗിക്കുന്നത് ചില സാഹചര്യങ്ങളില്‍ കൂടുതല്‍ വഴക്കമുള്ള സംവിധാനങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ സഹായിക്കും.

TH-618 ഡ്രോണുകളുടെ വലുപ്പവും ഈ ആശയത്തിന് അനുയോജ്യമാണ്. ഏകദേശം 24 ഇഞ്ച് നീളവും 7.8 ഇഞ്ച് വീതിയുമുള്ള ഓരോ വാഹനത്തിനും ഏകദേശം 5 കിലോഗ്രാം ഭാരമാണുള്ളത്. ഏകദേശം 30 കിലോമീറ്റര്‍ വരെ പ്രവര്‍ത്തനപരിധിയും എട്ട് മണിക്കൂറിലധികം പ്രവര്‍ത്തിക്കാനുള്ള ശേഷിയും ഇവയ്ക്കുണ്ടെന്നാണ് നല്‍കിയിരിക്കുന്ന സാങ്കേതിക വിവരങ്ങള്‍. വെള്ളത്തിനടിയിലെ ക്യാമറ ഉപയോഗിച്ച് ചുറ്റുപാടുകള്‍ നിരീക്ഷിക്കുകയും അതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ സഞ്ചാരത്തില്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ വരുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

വെള്ളത്തിനടിയിലെ യഥാര്‍ഥ പരിസ്ഥിതി നിയന്ത്രിത നീന്തല്‍ക്കുളത്തില്‍നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. കടലില്‍ ശക്തമായ പ്രവാഹങ്ങള്‍, തിരമാലകളുടെ സ്വാധീനം, കുറഞ്ഞ ദൃശ്യപരത, താപനിലയിലെ വ്യത്യാസങ്ങള്‍, ചെളി, പാറകള്‍, മറ്റ് വസ്തുക്കള്‍ എന്നിവ ഡ്രോണുകളുടെ സഞ്ചാരത്തെ ബാധിക്കാം. അതിനാല്‍ മുന്‍കൂട്ടി നിശ്ചയിച്ച ഒരു പാതയിലൂടെ നീന്തല്‍ക്കുളത്തില്‍ സഞ്ചരിക്കുന്നതും തുറന്ന കടലില്‍ അതേ കൃത്യത നിലനിര്‍ത്തുന്നതും രണ്ട് വ്യത്യസ്ത തലത്തിലുള്ള വെല്ലുവിളികളാണ്.

അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ റെക്കോര്‍ഡ് ഭാവിയിലെ അണ്ടര്‍വാട്ടര്‍ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളുടെ സാധ്യത കാണിക്കുന്ന ഒരു പ്രദര്‍ശനമായി കാണുന്നതാണ് ഉചിതം. സാങ്കേതികവിദ്യ വലിയ തോതില്‍ യഥാര്‍ഥ കടല്‍പരിസരങ്ങളില്‍ ഉപയോഗിക്കണമെങ്കില്‍ കൂടുതല്‍ സങ്കീര്‍ണമായ സാഹചര്യങ്ങളിലും ഇതേ ഏകോപനം തെളിയിക്കേണ്ടിവരും. പ്രത്യേകിച്ച് ആശയവിനിമയത്തിലെ തടസ്സങ്ങള്‍, ഊര്‍ജോപയോഗം, ഉപകരണങ്ങളുടെ പരസ്പര ഇടിച്ചില്‍ ഒഴിവാക്കല്‍, അടിയന്തര സാഹചര്യങ്ങളിലെ തീരുമാനമെടുക്കല്‍ തുടങ്ങിയ പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ പരിഹരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.

എന്നാല്‍ പ്രായോഗിക സാധ്യതകള്‍ വലുതാണ്. കടല്‍ത്തട്ടിന്റെ സര്‍വേ, തുറമുഖങ്ങളുടെ പരിശോധന, കപ്പല്‍ച്ചാലിന്റെ ഘടനകളുടെ നിരീക്ഷണം, എണ്ണവാതക പൈപ്പ്‌ലൈനുകളുടെ പരിശോധന തുടങ്ങിയ മേഖലകളില്‍ ഇത്തരം ചെറിയ സ്വയംനിയന്ത്രിത വാഹനങ്ങള്‍ക്ക് ഉപയോഗമുണ്ടാകാം. മനുഷ്യര്‍ക്ക് അപകടകരമായോ ചെലവേറിയതോ ആയ സ്ഥലങ്ങളില്‍ ഒരേസമയം നിരവധി ഡ്രോണുകളെ വിന്യസിച്ച് വിവരശേഖരണം നടത്താന്‍ കഴിഞ്ഞാല്‍ പരിശോധനയുടെ വേഗത വര്‍ധിപ്പിക്കാനാകും.

എണ്ണവാതക വ്യവസായത്തിലെ പൈപ്പ്‌ലൈന്‍ പരിശോധന പ്രത്യേകിച്ചും പ്രധാനമാണ്. കടലിനടിയിലൂടെ നീളുന്ന പൈപ്പ്‌ലൈനുകളില്‍ ചെറിയ ചോര്‍ച്ചയോ ഘടനാപരമായ തകരാറോ നേരത്തെ കണ്ടെത്തുന്നത് വലിയ സാമ്പത്തിക നഷ്ടവും പരിസ്ഥിതി ദുരന്തവും ഒഴിവാക്കാന്‍ സഹായിക്കും. മനുഷ്യര്‍ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഒരു വലിയ അണ്ടര്‍വാട്ടര്‍ വാഹനത്തിന് പകരം നിരവധി ചെറിയ ഡ്രോണുകള്‍ വിവിധ ഭാഗങ്ങള്‍ ഒരേസമയം പരിശോധിക്കുന്ന സംവിധാനത്തിന് ഭാവിയില്‍ കൂടുതല്‍ കാര്യക്ഷമത കൈവരിക്കാനാകും.

സമുദ്ര ഗവേഷണത്തിനും ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗപ്രദമാകാം. കടല്‍ത്തട്ടിലെ ഭൂപ്രകൃതി, ജൈവവൈവിധ്യം, മലിനീകരണം, പവിഴപ്പുറ്റുകളുടെ അവസ്ഥ തുടങ്ങിയവയെക്കുറിച്ച് ഒരേസമയം പല സ്ഥലങ്ങളില്‍നിന്ന് ഡേറ്റ ശേഖരിക്കാന്‍ കഴിയും. കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി സമുദ്രപരിസ്ഥിതിയില്‍ സംഭവിക്കുന്ന മാറ്റങ്ങള്‍ നിരീക്ഷിക്കുന്നതിനും ഇത്തരം സ്വയംനിയന്ത്രിത സംവിധാനങ്ങള്‍ സഹായകരമായേക്കാം.

അതേസമയം, സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ സുരക്ഷാ വശവും അവഗണിക്കാനാകില്ല. സ്വയംനിയന്ത്രിത അണ്ടര്‍വാട്ടര്‍ വാഹനങ്ങള്‍ ഗവേഷണത്തിനും വ്യാവസായിക ആവശ്യങ്ങള്‍ക്കും മാത്രമല്ല, സൈനിക നിരീക്ഷണത്തിനും ഉപയോഗിക്കാവുന്നതാണ്. കടല്‍ത്തട്ടിലെ നിരീക്ഷണം, തുറമുഖ സുരക്ഷ, കപ്പലുകളുടെ ചലന നിരീക്ഷണം തുടങ്ങിയ മേഖലകളില്‍ ഇത്തരം സംവിധാനങ്ങള്‍ക്ക് പ്രാധാന്യം ലഭിക്കാം. അതിനാല്‍ സാങ്കേതിക പുരോഗതിക്കൊപ്പം ഇത്തരം ഉപകരണങ്ങളുടെ ഉപയോഗം സംബന്ധിച്ച സുരക്ഷാ മാനദണ്ഡങ്ങളും അന്താരാഷ്ട്ര ചട്ടങ്ങളും കൂടുതല്‍ പ്രസക്തമാകും.

ചൈനയുടെ ഈ പരീക്ഷണത്തിന്റെ മറ്റൊരു പ്രധാന വശം രാജ്യത്തിന്റെ ദീര്‍ഘകാല അണ്ടര്‍വാട്ടര്‍ സാങ്കേതിക ഗവേഷണമാണ്. നോര്‍ത്ത് വെസ്‌റ്റേണ്‍ പോളിടെക്‌നിക്കല്‍ സര്‍വകലാശാല രണ്ടുപതിറ്റാണ്ടിലേറെയായി അണ്ടര്‍വാട്ടര്‍ സെന്‍സിങ്, ശബ്ദാധിഷ്ഠിത ആശയവിനിമയം, ദൃശ്യഗ്രഹണ സാങ്കേതികവിദ്യ തുടങ്ങിയ മേഖലകളില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതായി വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. അതിനാല്‍ 116 ഡ്രോണുകളുടെ പരീക്ഷണം ഒറ്റപ്പെട്ടൊരു പ്രകടനമെന്നതിലുപരി ദീര്‍ഘകാല ഗവേഷണത്തിന്റെ ഒരു ഘട്ടമായി കാണാം.

ആകാശത്ത് ഡ്രോണ്‍ സ്വാര്‍മുകള്‍ ഇതിനകം തന്നെ സാങ്കേതിക ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ നേടിയിട്ടുണ്ട്. അതിന്റെ അടുത്ത അതിര്‍ത്തി വെള്ളത്തിനടിയാകാം. ആകാശത്തേക്കാള്‍ കൂടുതല്‍ നിയന്ത്രണങ്ങളും ആശയവിനിമയ പരിമിതികളും ഉള്ള അന്തരീക്ഷത്തിലാണ് അണ്ടര്‍വാട്ടര്‍ സ്വാര്‍ം സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിക്കേണ്ടത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ 116 ഡ്രോണുകളുടെ ഏകോപിത സഞ്ചാരം ഒരു റെക്കോര്‍ഡ് മാത്രമല്ല; മനുഷ്യന്റെ നേരിട്ടുള്ള നിയന്ത്രണം കുറച്ച് കൂടുതല്‍ സ്വയംപര്യാപ്തമായ യന്ത്രക്കൂട്ടങ്ങളെ വികസിപ്പിക്കുന്നതിലേക്കുള്ള പരീക്ഷണവുമാണ്.

എന്നാല്‍ റെക്കോര്‍ഡ് നേടുന്നതും പ്രായോഗികമായി വ്യാപകമായി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന സാങ്കേതികവിദ്യ വികസിപ്പിക്കുന്നതും തമ്മില്‍ വലിയ ദൂരം ബാക്കിയുണ്ട്. കടലിലെ പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളില്‍ ദീര്‍ഘകാലം പ്രവര്‍ത്തിക്കുക, പരസ്പരം കൂട്ടിയിടിക്കാതെ നൂറുകണക്കിന് വാഹനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുക, വിശ്വസനീയമായ ആശയവിനിമയം ഉറപ്പാക്കുക, ബാറ്ററി ശേഷി വര്‍ധിപ്പിക്കുക, ശേഖരിക്കുന്ന വിവരങ്ങള്‍ തത്സമയം വിശകലനം ചെയ്യുക എന്നിവയാണ് അടുത്ത ഘട്ടത്തിലെ പ്രധാന വെല്ലുവിളികള്‍.

എങ്കിലും മനുഷ്യന് എത്തിപ്പെടാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ജലാന്തര്‍ഭാഗങ്ങളിലേക്ക് ചെറിയ യന്ത്രക്കൂട്ടങ്ങളെ അയച്ച് അവയെ സ്വയം തീരുമാനമെടുക്കാനും പരസ്പരം ഏകോപിപ്പിക്കാനും കഴിയുന്ന കാലഘട്ടത്തിലേക്കുള്ള സൂചനയാണ് ഈ പരീക്ഷണം നല്‍കുന്നത്. കടല്‍ത്തട്ടിലെ ശാസ്ത്രീയ പഠനം മുതല്‍ വ്യാവസായിക പരിശോധന വരെ നിരവധി മേഖലകളില്‍ അതിന്റെ പ്രായോഗിക സാധ്യതകള്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെടാനുണ്ട്. 116 ഡ്രോണുകള്‍ 34 മിനിറ്റ് നീന്തിയെന്ന റെക്കോര്‍ഡിനപ്പുറം, വെള്ളത്തിനടിയിലെ യന്ത്രങ്ങള്‍ മനുഷ്യന്റെ നേരിട്ടുള്ള നിയന്ത്രണമില്ലാതെ ഒരു കൂട്ടമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ തുടങ്ങുന്നു എന്നതാണ് ഈ പരീക്ഷണത്തിന്റെ യഥാര്‍ഥ സാങ്കേതിക പ്രാധാന്യം.