എഡിറ്റോറിയൽ
ടെഹ്റാൻ്റെ ആണവപദ്ധതികൾ അവസാനിപ്പിക്കാൻ വർഷങ്ങളായി നടന്നുവന്ന ഫലശൂന്യമായ ശ്രമങ്ങൾക്കൊടുവിൽ ഇറാനെതിരെ അമേരിക്കയും ഇസ്രായേലും നടത്തിയ ആക്രമണം പശ്ചിമേഷ്യൻ രാഷ്ട്രീയഭൂപടത്തെ മാറ്റിമറിക്കാൻ പോന്നതാണ്. ചൈനയ്ക്കും റഷ്യയ്ക്കുമിടയിൽ അതിജാഗ്രതയോടെയുള്ള നയതന്ത്രം നടപ്പിലാക്കുന്നതിനൊപ്പം, പ്രതിരോധച്ചെലവിൽ യൂറോപ്പിൻ്റെ വിഹിതം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തുന്ന ട്രംപ് ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ തന്ത്രങ്ങൾ ഇപ്പോൾ ഫലം കണ്ടുതുടങ്ങുകയാണ്.
ശക്തരായ എതിരാളികളുടെ ദുർബലരായ സഖ്യകക്ഷികളെ കടന്നാക്രമിക്കുക എന്ന പതിവ് ശൈലി പ്രസിഡന്റ് ട്രംപ് ഇവിടെയും ആവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. വെനിസ്വേലയിലും ക്യൂബയിലും നാം ഇത് കണ്ടതാണ്. ഇറാനിലെ മതഭരണകൂടത്തെയും അവിടുത്തെ ബാലിസ്റ്റിക് മിസൈൽ സംവിധാനങ്ങളെയും സൈനിക നിയന്ത്രണ കേന്ദ്രങ്ങളെയും തകർത്തതിലൂടെ ആ ഭരണകൂടം എന്നത്തേക്കാളും ദുർബലമായിരിക്കുകയാണ്. പരമോന്നത നേതാവ് അലി ഖൊമേനി കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന ഇസ്രായേൽ ആക്രമണം ഉൾപ്പെടെയുള്ള നീക്കങ്ങൾ 'ട്രംപ് സിദ്ധാന്തത്തെ' ഊട്ടിയുറപ്പിക്കുന്നു. ദീർഘകാല തന്ത്രപരമായ നേട്ടങ്ങൾക്കായി അതിശക്തമായ സൈനിക പ്രയോഗത്തിന് താൻ മടിക്കില്ലെന്ന് അദ്ദേഹം ഇതിലൂടെ തെളിയിച്ചിരിക്കുന്നു.
വ്യക്തമായ കാഴ്ചപ്പാടും വിവേകവുമുള്ള ഒന്നാണ് പ്രസിഡൻ്റിൻ്റെ തന്ത്രങ്ങൾ. തങ്ങളുടെ ശത്രുപക്ഷത്തെ ദുർബലരായ പങ്കാളികളെ തുടർച്ചയായി സമ്മർദ്ദത്തിലാക്കുന്നതിലൂടെ വൻശക്തികളുടെ സ്വാധീനം കുറയ്ക്കാൻ അമേരിക്കയ്ക്ക് സാധിക്കുന്നു. വ്യാപാരം, താരിഫ്, തായ്വാനിലേക്കുള്ള സൈനിക കൈമാറ്റം എന്നിവയിൽ ചൈനയുമായി വാഷിംഗ്ടൺ നടത്തുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ തർക്കങ്ങളും ഇതിൻ്റെ ഭാഗമാണ്. റഷ്യയുമായുള്ള സമാധാന ചർച്ചകൾക്ക് അമേരിക്ക മുൻകൈ എടുക്കുമ്പോഴും, യൂറോപ്യൻ രാജ്യങ്ങളുടെ പണം ഉപയോഗിച്ച് ഉക്രെയ്നിലേക്ക് ആയുധങ്ങൾ എത്തിക്കുന്നത് തുടരുന്നതും ഇതേ തന്ത്രത്തിൻ്റെ ഭാഗമാണ്.
റഷ്യയുടെയും ചൈനയുടെയും ഇറാൻ്റെയും പ്രധാന പങ്കാളിയായിരുന്നു വെനിസ്വേല. ക്യൂബയുടെ കാര്യവും സമാനമാണ്. ഇറാൻ ആകട്ടെ ചൈനയ്ക്കും റഷ്യയ്ക്കും ഒരുപോലെ പ്രധാനപ്പെട്ട രാജ്യമാണ്. ഇറാൻ്റെ ആണവ പദ്ധതികളെ തുടച്ചുനീക്കിയ കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെ 'ഓപ്പറേഷൻ മിഡ്നൈറ്റ് ഹാമറി'ൻ്റെ വിജയത്തിന് പിന്നാലെ ഇപ്പോഴത്തെ ആക്രമണം കൂടി ഉണ്ടായതോടെ ട്രംപ് സിദ്ധാന്തം കൂടുതൽ അർത്ഥവത്തായിരിക്കുന്നു.
ബീ-2 സ്റ്റെൽത്ത് ബോംബറുകൾ ഉപയോഗിച്ചോ വെനിസ്വേലയിൽ നിക്കോളാസ് മഡുറോയെ പുറത്താക്കാൻ പ്രത്യേക സേനയെ അയച്ചോ നടത്തുന്ന നീക്കങ്ങൾ വെറും സൈനിക നടപടികൾ മാത്രമല്ല. അമേരിക്കയുമായുള്ള നേരിട്ടുള്ള ഏറ്റുമുട്ടൽ എത്രത്തോളം വിനാശകരമായിരിക്കുമെന്ന് ഇത് ചൈനയ്ക്കും റഷ്യയ്ക്കും നൽകുന്ന മുന്നറിയിപ്പാണ്. ലോകത്തെ ഏറ്റവും വലിയ സൈനിക സന്നാഹമുള്ള ചൈനയ്ക്കു പോലും അമേരിക്കൻ ബോംബറുകൾക്കും വിമാനവാഹിനിക്കപ്പലുകൾക്കും മുന്നിൽ കനത്ത ആഘാതം നേരിടേണ്ടി വരുമെന്ന സന്ദേശം ഇതിലുണ്ട്. ഭീകരതയ്ക്കെതിരായ യുദ്ധത്തിന് ശേഷം അമേരിക്കൻ സൈന്യത്തെ തളച്ചിരുന്ന 'പ്രത്യാഘാത ഭീതി' വെടിഞ്ഞ്, സൈന്യത്തിൻ്റെ തന്ത്രപരമായ പ്രാധാന്യം വീണ്ടെടുക്കാൻ ഈ നീക്കത്തിലൂടെ സാധിച്ചു.
ഈ നയത്തിൻ്റെ വിജയത്തിന് പിന്നിലെ പ്രധാന ഘടകം ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് തന്നെയാണ്. ടെഹ്റാനുമായി ഒരു യഥാർത്ഥ പോരാട്ടത്തിന് തയ്യാറായ ഏക അമേരിക്കൻ പ്രസിഡന്റാണ് അദ്ദേഹം. ഇറാൻ്റെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ തകർക്കുന്ന ഉപരോധങ്ങളും അതിശക്തമായ സൈനിക നീക്കങ്ങളും ഒരേസമയം പ്രയോഗിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു. ഇസ്രായേലിൻ്റെ നിശ്ചയദാർഢ്യം കൂടി ചേർന്നപ്പോൾ ഇസ്ലാമിക് റിപ്പബ്ലിക്കിൻ്റെ പതനം പൂർണ്ണമായി.
'ഓപ്പറേഷൻ എപ്പിക് ഫ്യൂറി' ഇറാൻ്റെ തന്ത്രപരമായ തകർച്ച പൂർത്തിയാക്കാനുള്ള അവസരമൊരുക്കിയിരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ വർഷത്തെ യുദ്ധത്തിന് ശേഷം തകർന്ന ഇറാൻ്റെ പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങൾ പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ അവർക്ക് സാധിച്ചിട്ടില്ല. ഇറാൻ്റെ മിസൈൽ ശേഖരത്തെക്കുറിച്ചും അവയുടെ ഒളിത്താവളങ്ങളെക്കുറിച്ചും അമേരിക്കയ്ക്ക് കൃത്യമായ വിവരങ്ങളുണ്ട്. ഇറാൻ്റെ റഡാർ സംവിധാനങ്ങളെ തകർക്കാനുള്ള പദ്ധതികൾ അമേരിക്ക നേരത്തെ തന്നെ കൃത്യമായി തയ്യാറാക്കിയിരുന്നു.
നിലനിൽപ്പിനായുള്ള ഇറാൻ്റെ അവസാന ഒത്തുതീർപ്പ് ശ്രമങ്ങൾ പോലും പഴയ ആണവ കരാറിൻ്റെ പരിഷ്കരിച്ച രൂപം മാത്രമായിരുന്നു. പ്രത്യയശാസ്ത്രപരമായ ശാഠ്യങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയ ഇസ്ലാമിക് റിപ്പബ്ലിക്കിന് നിലവിലെ തന്ത്രപരമായ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. മുൻഗാമികൾ മടിച്ചയിടത്ത് ട്രംപ് ധീരമായി ഇടപെട്ടു.
തുടർച്ചയായ വ്യോമാക്രമണങ്ങളിലൂടെ ഇറാൻ്റെ സൈനിക സംവിധാനങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും തകർക്കാൻ അമേരിക്കയ്ക്ക് സാധിക്കും. ബി-2, ബി-1, ബി-52 ബോംബറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് ഇറാൻ്റെ സൈനിക കേന്ദ്രങ്ങളെ നിഷ്പ്രഭമാക്കാൻ ആവശ്യമായ സന്നാഹങ്ങൾ അമേരിക്ക സജ്ജമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. ഇറാൻ വിപ്ലവ ഗാർഡിൻ്റെ വാർത്താവിനിമയ സംവിധാനങ്ങളെ ഇലക്ട്രോണിക് യുദ്ധമുറകളിലൂടെ അന്ധമാക്കാൻ അമേരിക്കയ്ക്ക് കഴിയും.
അജയ്യരാണെന്ന ഇറാൻ ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ പ്രതിച്ഛായ ഇപ്പോൾ തകർന്നിരിക്കുന്നു. കഴിഞ്ഞ വേനൽക്കാലത്ത് ഇസ്രായേൽ നടത്തിയ ബോംബാക്രമണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെങ്കിൽ ഇറാനിൽ ഇത്ര വലിയ ജനകീയ പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ ബലഹീനത ജനം തിരിച്ചറിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞു. ഖൊമേനിക്കെതിരെ കൊട്ടാരവിപ്ലവം നടന്നെന്ന വാർത്തകൾ ഇറാൻ്റെ ആഭ്യന്തര ശൈഥില്യത്തിലേക്കാണ് വിരൽ ചൂണ്ടുന്നത്.
കരസേനയുടെ സഹായമില്ലാതെ വെറും ബോംബാക്രമണങ്ങൾ കൊണ്ട് മാത്രം ഒരു യുദ്ധം വിജയിക്കാനാവില്ല എന്ന ധാരണ ഇവിടെ തിരുത്തപ്പെടുകയാണ്. ഇറാൻ്റെ ഭീഷണി അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള സൈനിക കരുത്തും, ഖൊമേനിക്ക് ശേഷം വരുന്നവർക്ക് പിന്തുണ നൽകാനുള്ള സാമ്പത്തിക ശേഷിയും പശ്ചിമേഷ്യയിലെ ഭൂരാഷ്ട്രതന്ത്രപരമായ സ്വാധീനവും ഇപ്പോൾ അമേരിക്കയുടെ കൈകളിലുണ്ട്.
താനൊരു സമാധാനപ്രിയനായി അറിയപ്പെടാനാണ് ട്രംപ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. ശത്രുക്കളെ സൈനികമായി തളച്ചുകൊണ്ട് സമാധാനം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയ നേട്ടം മറ്റൊന്നുമില്ല. ഇറാനിലെ മതഭരണകൂടത്തെ എന്നെന്നേക്കുമായി ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള സുവർണ്ണാവസരമാണ് ട്രംപ് ഭരണകൂടം ഇപ്പോൾ കൈവരിച്ചിരിക്കുന്നത്.